Moje życie nudnawej brunetki

Omal nie udławiłam się ze śmiechu gumą do żucia! Czytałam to. Wytykanie błędów ortograficznych, gramatycznych, stylistycznych i logicznych samozwańczym pisarkom. Komentarze „analizatorów" są doskonałe. Tylko zastanawiam się, czy nie jest to śmiech przez łzy?

Śmiejemy się z tego, że umiejętność pisania (poprawnego) po polsku zanika. Niedawno 12-letnia dziewczynka na stylio.pl dodała komentarz do mojego zdjęcia: „fajny pomysł ale i się sama branzoletka niepodoba" (cholera! dopiero wpadłam na to, że jej "m" zjadło!). Z grubsza rozumiem o co chodziło. W sumie nie dziwi mnie to, że nie podobała jej się bransoletka, bo dziewczyna twierdzi, że jest fanką hip- hopu. Oprócz tego po śmierci Michael'a Jackson'a wstawiła jego zdjęcie. Awatar ma z Marilyn Monroe. Nie czepiam się. Ale żeby napisać „bransoletka" przez „z"?!!

Szalałam za wieloma gwiazdorami, ale nigdy nie przyszło mi do głowy żeby zasypywać świat moimi fantazjami. Nie były wcale lepiej poskładane od tych zamieszczanych na milionach blogów nastoletnich fanek. Nigdy nie chciałam żeby moje dziewczęce imaginacje były wyśmiewane przez innych.

W Reader's Digest przeczytałam, że jakiś facet (myślę, że znaczny ktoś) wierzy iż w przyszłości ludzie będą niemal nieśmiertelni! Najgorszy możliwy scenariusz! Czy tylko ja widzę w tym zagrożenie dla świata? Będą nieśmiertelni, ok. I będą się pewnie dalej rozmnażać, bo przecież każdy chce mieć „bobasa". O ile wiem w Azji i Afryce już w tej chwili jest przeludnienie. Na Ziemi jest więcej ludzi niż nasza planeta jest w stanie „wykarmić". To pomyślcie teraz, że ludzie przestają umierać i dalej się mnożą.

Ale pewnie dotyczy to tylko Europy i Ameryki Północnej oraz Japonii, bo przecież zachód ma gdzieś Czarną Afrykę i ludzi tam żyjących (oglądałam niedawno film „Wierny ogrodnik", spłakałam się jak bóbr i w dodatku przez pół filmu przeklinałam koncerny farmaceutyczne i białego człowieka).

Nie rozumiem i pewnie nigdy nie zrozumiem dlaczego ludzie próbują zwalczyć śmierć. Jest ona przecież najbardziej naturalnym elementem istnienia. Jest początek, więc musi być i koniec. Dziwne to, zwłaszcza, że o ile pamiętam to większość ludzi na świecie to katolicy. Nie chcą dostąpić zbawienia? A może boją się, że za bardzo nagrzeszyli i nie mają na nie szans?

Z nudów czytałam horoskopy na rok 2010. Każdy jest inny. Wybór jest całkiem spory, ale nie znalazłam jeszcze takiego, który by mi się całkowicie spodobał.

Mam nową miłość! Saif Ali Khana! Jest taki przystojny! I nie mogę zrozumieć czemu na mnie na ulicy jeszcze nigdy nie wpadł żaden przystojniak? W każdym filmie dzieje się coś podobnego. Spotykają się przypadkiem i trafia ich miłość od pierwszego spojrzenia.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Nowy Rok przynosi nowe nowiny. Za mało jestem tym wstrząśnięta. Nie będę kłamać, że zupełnie mnie to nie obeszło. Przyznaję, że przeżyłam mały szok. Tylko tak jakbym nie czuła, że to w jakikolwiek sposób mnie dotyczy. Bo prawdą jest, że nie dotyczy.

Magda spodziewa się dziecka. Można by rzecz „no w końcu!". I jest to w jakiś sposób ważny komunikat dla mnie, ale jakoś zupełnie obojętny.

Żadnych łez, nieprzespanych nocy. Chyba właśnie ten brak reakcji najbardziej mnie drażni.

 Moja bransoletka z agrafek zdobyła tak wiele pochlebnych recenzji, że czuję na sobie presję, żeby znowu stworzyć coś równie błyskotliwego. I obawiam się, że nie podołam!

Czytam książkę o Draculi. Tym prawdziwym. Księciu Wołoszczyzny, nie o sławnym wampirze. To tylko powieść historyczna, ale podchodzę do niej szalenie emocjonalnie. Dlatego po przeczytaniu muszę zrobić sobie małą przerwę na ochłonięcie. Trzymam stronę Włada cały czas. I pewnie będę ją trzymać do końca książki.

komentarze (0) | dodaj komentarz